Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Ποιοί και γιατί προπαγανδίζουν την κάθοδο του στρατού στο δρόμο


Η τρομερή σφαγή των ομήρων εργαζόμενων στις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου από τις αλγερινές ειδικές δυνάμεις που καθοδηγούν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι πράκτορες, επιδιώκοντας να στείλουν ένα μήνυμα αποφασιστικότητας σε όσους αμφισβητούν την ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Μάλι και συνολικά στην Αφρική, είναι μια πρώτη, καταγεγραμμένη απόδειξη της επιθετικής πολιτικής Ε.Ε. και ΗΠΑ, αλλά και των συνεπειών αυτής Γιατί το μοίρασμα και ξαναμοίρασμα των πλουτοπαραγωγικών πηγών της δύσμοιρης Μαύρης Ηπείρου, που το σύνολο των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ορέγονται και ανταγωνιζόμενοι σκληρά επιδιώκουν να καρπωθούν, μπήκε σε νέα φάση μετά την επέμβαση στην Λιβύη-χωρίς να κλείσει τον κύκλο της αφού οι αντάρτικες ομάδες αποτελούν πονοκέφαλο για τις πολυεθνικές και την Συμμαχία των Προθύμων Εισβολέων-, επεκτάθηκε στην Συρία, συνεχίστηκε στο Μάλι, αλλά δεν πρόκειται να σταματήσει εκεί. Και ως εκ θαύματος, μέγιστοι εχθροί παρουσιάζονται οι μέχρι χθες σύμμαχοι μουσουλμάνοι αντάρτες. Έτσι δεν συμβαίνει πάντα στις λυκοσυμμαχίες;

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη παράμετρος. Οι δηλώσεις των μουσουλμάνων ανταρτών που βομβαρδίζονται από το γαλλικό στρατό, ότι θα μεταφέρουν τον πόλεμο στο εσωτερικό της χώρας του σοσιαλδημοκράτη ειρηνιστή Ολάντ, προκάλεσαν την απάντηση του Γαλλικού Στρατού που κατέκλυσε το Παρίσι. Το μήνυμα που στέλνει όμως η γαλλική κυβέρνηση δεν έχει ως αποδέχτες αποκλειστικά τους αντάρτες στο Μάλι, αλλά πρωτίστως τον κόσμο της εργασίας στην ίδια την γαλλική καπιταλιστική μητρόπολη. Η Γαλλική οικονομία σέρνεται, οι ανακοινώσεις δεκάδων χιλιάδων απολύσεων διαδέχονται η μία την άλλη και η ανοχή που απολαμβάνει ο Ολάντ δε θα συνεχιστεί για πολύ. Καλό είναι επομένως να εθίζονται οι ευρωπαϊκές κοινωνίες στη παρουσία στρατού στους δρόμους.

Έχοντας αυτά ως δεδομένα, αξίζει να θυμηθούμε ότι η πρόσφατη Σύνοδος στις Βρυξέλες, των ΥΕΘΑ της Ε.Ε., δεν τόνισε μόνο την ανάγκη του ευρωπαϊκού κεφαλαίου να επεκτείνει τη ιμπεριαλιστική του επεμβατική δράση, συνεργαζόμενο μάλιστα και αγοράζοντας ή ενοικιάζοντας από κοινού εξοπλισμούς- ενδεικτικές οι δύο εκθέσεις που ψηφίστηκαν στο Ευρωκοινοβούλιο στις 23/11/2012: Στην έκθεση με τίτλο «Εφαρμογή της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας» όπου ζητείται αύξηση των στρατιωτικών αποστολών και επιχειρήσεων και η χρηματοδότησή τους από το Ταμείο Σταθερότητας και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης. Έμφαση δίνεται στα Δυτικά Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, στο Κέρας της Αφρικής, στη Σομαλία, στο Νότιο Σουδάν και το Μαλί. Τα προσχήματα που θα επικαλεστούν αφορούν την «τρομοκρατία», τις «φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές», τις «επιθέσεις στον κυβερνοχώρο», ακόμη και «πανδημίες» ή «ενεργειακές ελλείψεις», ενώ ζητείται η υποχρεωτική συμμετοχή όλων των κρατών - μελών (πηγή: 902.gr). Τόνισε επίσης, την ανάγκη να υπάρξει συντονισμένη δράση των αστυνομικών-στρατιωτικών ευρωπαϊκών δυνάμεων κατά των ασύμμετρων απειλών και πιο συγκεκριμένα των κοινωνικών εξεγέρσεων που θα προκαλέσει η επιδείνωση της καπιταλιστικής κρίσης.

Από αυτή την σκοπιά οι αστυνομικές επιχειρήσεις εναντίον κατειλημμένων χώρων και η εμφυλιοπολεμική φρασεολογία της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ που έχει ενσωματώσει την πολιτική ατζέντα της Χρυσής Αυγής και κατεβάζει από τον «εθνικό κορμό» όποιον αμφισβητεί την κυρίαρχη εθνικόφρων αστική πολιτική και τα Μμημόνια, δεν αποτελεί μόνο μεθόδευση αποπροσανατολισμού από τα σημαντικά πολιτικά και οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, τα τεράστια κοινωνικά αδιέξοδα που προκαλεί και θα εντείνουν οι νέοι φόροι-περικοπές-χιλιάδες απολύσεις, αλλά και κάτι άλλο. Έδωσε ταυτόχρονα, την ευκαιρία να διαφημιστούν οι νέες στρατιωτικοποιημένες δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. και τα σύγχρονα μέσα καταστολής που απαιτεί το Κράτος Έκτακτης Ανάγκης του σύγχρονου Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού. Σε συνδυασμό με την αθώωση των τραμπούκων αστυνομικών της ζαρντινιέρας και την απάλειψη του ρατσιστικού χαρακτήρα του νεαρού Πακιστανού στα Πετράλωνα, αποκαλύπτεται ότι η στρατηγική της έντασης και η κλιμάκωση της είναι κυβερνητική επιλογή και εμπεριέχει τη δράση των ναζιστών της Χρυσής Αυγής κατά του εσωτερικού εχθρού, αγωνιζόμενου κόσμου της εργασίας.

Στην κάθοδο του γαλλικού στρατού στο Παρίσι βρήκαν την ευκαιρία να θέσουν αντίστοιχο θέμα για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το κείμενο «Στρατός στους δρόμους. Πόσο απειλεί τη Δημοκρατία;» του γνωστού για τις ακραίες απόψεις του Σεραφείμ Μηχιώτη, που προβλήθηκε σε πολλά ακροδεξιά-εθνικιστικά και μιλιταριστικά μέσα.

Επισημαίνει λοιπόν ο αρθρογράφος: "Εις τη χώρα μας, πλειοδοτεί η φιλολογία και η πολεμική-μέχρις σημείου άκριτου ακτιβισμού-περί της «κρατικής καταστολής» και παρουσιάζεται ως «αντιδημοκρατική» ακόμη και η ισχυρή αστυνόμευση, όταν οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν ότι συντρέχουν λόγοι ενίσχυσης των μέτρων ασφαλείας, συνεπεία ιδιαιτέρων λόγων ή εκτάκτων γεγονότων. Πολύ περισσότερο, τυχόν συνδρομή από τις Ένοπλες Δυνάμεις θα κινδύνευε να θεωρηθεί ανησυχητική ένδειξη, ακόμη και από νουνεχείς πολίτες, ικανή να ξυπνήσει ακόμη και φόβους επικείμενου πραξικοπήματος(!). Δεν είναι τυχαίο, ότι, κατά τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940 πέρυσι εις τη Θεσσαλονίκη, η οποία συνέπεσε με την 100η επέτειο των νικηφόρων ναυμαχιών των Βαλκανικών πολέμων, η ανάπτυξη στρατιωτών με τον οπλισμό τους και βεβαίως χωρίς σφαίρες, από τις δύο πλευρές της πορείας των στρατιωτικών τμημάτων που παρήλασαν, αντιμετωπίσθηκε με ιδιαίτερη καχυποψία. Ιδιαιτέρως δε από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, και δη διά στόματος του «σκιώδους» ΥΕΘΑ του κόμματος της μείζονος αντιπολιτεύσεως Θ. Δρίτσα, εκτιμήθηκε ότι επρόκειτο γιά «γενική δοκιμή» σχεδίων εμπλοκής των Ενόπλων Δυνάμεων σε συμπληρωματικό ρόλο επιχειρήσεων αστυνομικής καταστολής, σε ατυχή μεταφορά του συμβάντος με την εισβολή ναυτεργατών εις το Στρατόπεδο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Είναι πολύ εσπευσμένο και ερευνητέο αρνητικώς ως προς την σκοπιμότητά του, να δούμε κάτι ανάλογο με αυτό που συμβαίνει εις τη Γαλλία, λόγω της εμπλοκής της χώρας αυτής εις το Μαλί, σε Ελληνικές πόλεις, υπό τους αυτονόητους περιορισμούς αναγκών ασφαλείας και συμπληρωματικώς προς την καθ' ύλην επιφορτισμένες προς τούτο αστυνομικές δυνάμεις, όταν οι τελευταίες δεν επαρκούν; Το θέμα δεν είναι της στιγμής, δεν είναι διόλου πρωτεύον, ούτε και συντρέχουν ιδιαίτερες προϋποθέσεις, υπό τις οποίες θα μπορούσε να τεθεί ένα τέτοιο ερώτημα, ώστε να εξετασθεί και ένα σχετικό ενδεχόμενο. Οπωσδήποτε, όμως, θα ήταν άδικο να υπάρξει εξ αρχής αρνητική τοποθέτηση, με την σκέψη στραμμένη (πολύ δεν περισσότερο με φόβους) εις το ρόλο των ΕΔ του παρελθόντος, θέμα που πρέπει να αφορά μόνον την ιστορική έρευνα. Όπως η συνδρομή των ΕΔ ζητείται-και ορθώς- για την αντιμετώπιση των συνεπειών φυσικών καταστροφών και τη βοήθεια σε πληγέντες πολίτες, αυτή η συνδρομή θα μπορούσε-δυνητικώς- να απαντά και σε ευρύτερο φάσμα απαιτήσεων της κοινωνίας, δίχως οι ΕΔ να αποσπώνται κατ' ελάχιστο από την κύρια αποστολή, συνεπώς και την απαίτηση να προετοιμάζονται, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, για την ανταπόκρισή τους σε αυτή. Σε αυτή τη βάση, η συνδρομή των ΕΔ για τις ενισχυμένες ανάγκες ασφαλείας της Ολυμπιάδας του 2004, με τη συγκρότηση ειδικής δύναμης προς τούτο και με συγκεκριμένες οδηγίες και εντολές ήταν ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Υπήρξε, προς τούτο, συγκεκριμένη νομική εξουσιοδότηση και σχετική απόφαση του ΣΑΓΕ, είχαν δοθεί σαφέστατες οδηγίες και εντολές.

Οι ΕΔ δεν αποτελούν φόβητρο, αλλά πολύτιμη εφεδρεία για τη χώρα και τους πολίτες της, για την πατρίδα την ίδια. Και ως τέτοιες πρέπει να αντιμετωπίζονται από όλους, προσφέροντας τις πρόσθετες υπηρεσίες τους, εάν ποτέ κάτι τέτοιο κριθεί απαραίτητο, υπό συνθήκες πλήρους διαφάνειας και ευλαβικού σεβασμού της νομιμότητος. Το Προσωπικό των ΕΔ και τα σύγχρονα μέσα που αυτό χειρίζεται αποτελούν ένα χρήσιμο «εργαλείο» γιά τη χώρα, υπό ειδικές συνθήκες και απολύτως προσδιορισμένες περιπτώσεις, με συμβολή διόλου αμελητέα. Αυτή η αξιοποίηση των ΕΔ, συμπληρωματικώς με την εκ του Συντάγματος καθοριζόμενη αποστολή τους, ουδένα κίνδυνο εγκυμονεί για τη Δημοκρατία και τυχόν «φόβος» προς τούτο είναι απολύτως αβάσιμος και τις αδικεί. Τα προηγούμενα, με αφορμή τη συνδρομή των Γαλλικών ΕΔ σε έκτακτες ανάγκες ασφαλείας ανά την επικράτεια της Γαλλίας, δεν συνιστούν ανακάλυψη της πυρίτιδας. Συνέβησαν στις ΗΠΑ, τον πρώτο καιρό μετά την τρομοκρατική κατά των διδύμων στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ενώ προβλέπονται νομοθετικώς σε πολλές χώρες του ΝΑΤΟ, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ολλανδία, με πάγιες νομοθετικές εξουσιοδοτήσεις. Ανάλογη δυνατότητα υπάρχει και εις τη Γερμανία."

O αρθρογράφος επομένως, που «ξεχνά» τις αντιδράσεις φαντάρων και στελεχών, με αφορμή τα γεγονότα σε Μάλι-Παρίσι, ξαναγυρνά στην στρατοκρατούμενη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, όπου για πρώτη φορά από τη Μεταπολίτευση, κυβέρνηση κατεβάζει στρατό στο δρόμο για την αντιμετώπιση διαδηλωτών! Επιχειρηματολογεί υπέρ αυτής της ακραίας κατασταλτικής πολιτικής επιλογής που αποτελεί τομή για την αστική δημοκρατία-τη δικτατορία της αστικής τάξης δηλαδή-, διαφημίζει τους νόμους και τις στρατιωτικές αποφάσεις όπου στηρίχθηκε, επιδιώκοντας να προπαγανδίσει την ανοικτή κατασταλτική δράση των Ενόπλων Δυνάμεων κατά του εσωτερικού εχθρού-αγωνιζόμενου λαού. Και διαπιστώνει ότι ανάλογη πρόβλεψη έχουν κάνει όλα τα μεγάλα καπιταλιστικά κράτη ενάντια στους λαούς των. Ουσιαστικά, ο Μηχιώτης αναμασά τα επιχειρήματα του defencenet.gr και της Χρυσής Αυγής, καθώς αυτοί ήταν οι πρώτοι και μάλιστα εκείνη την περίοδο, που υπεράσπισαν την ακραία επιλογή τωνΣαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη και την απαίτησαν. Παρουσιάζουμε αναλυτικά την σχετική αρθογραφία τους:

ΒΑΣΕΙ ΝΟΜΟΥ

Ένοπλες Δυνάμεις για όλες τις δουλειές!

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

Diktiospartakos.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου